Bazı insanlar istemedikleri bir şeyle karşılaştığında öfkelenir, bazıları mücadele eder, bazıları
ise tamamen kapanır. Enerji düşer, beden ağırlaşır, düşünmek zorlaşır ve kişi sadece
uzaklaşmak ister.
Bu durum çoğu zaman “isteksizlik”, “tembellik” ya da “disiplinsizlik” olarak yorumlanır.
Oysa somatik psikoloji açısından bakıldığında mesele çoğu zaman motivasyon değil,
güvenliktir.
Sinir sistemi bazı durumları sadece “istemiyorum” olarak değil, aynı zamanda:
- baskı,
- kontrol edilme,
- yetersizlik,
- tükenme,
- kendini kaybetme,
- eleştirilme,
- mecbur bırakılma
olarak algılayabilir.
Böyle anlarda beden savaşmak yerine kapanmayı seçebilir.
Bodynamic yaklaşımında bu durum bazen freeze (donma) ya da shutdown olarak
değerlendirilir. Kişi bilinçli olarak kaçınmasa bile sinir sistemi enerjiyi düşürerek kişiyi
korumaya çalışır.
Özellikle çocuklukta:
- seçim hakkının az olması,
- sınırların yeterince korunmaması,
- “hayır” demenin güvenli olmaması,
- baskı altında performans beklenmesi
gibi deneyimler olmuşsa, yetişkinlikte istem dışı görevler tehdit gibi hissedilebilir.
Bu yüzden kişi:
“Yapmam lazım ama yapamıyorum.”
derken aslında içsel bir güvenlik çatışması yaşayabilir.
Bodynamic’te burada önemli olan şey kişiyi zorlamak değil, önce güven hissini yeniden
kurmaktır.
Çünkü güvenlik olmadan irade sürdürülebilir olmaz.
Bu süreçte:
- beden farkındalığı,
- topraklanma,
- sınır hissi,
- küçük seçimler yapabilmek,
- “hayır” diyebilmek,
- küçük dozlarda hareket etmek
sinir sistemine yeniden kapasite kazandırabilir.
Bazen kapanmak bir problem değil, geçmişte işe yaramış bir koruma biçimidir. Ama bugün
hâlâ gerekli olup olmadığını bedenle birlikte yeniden keşfetmek mümkündür.
