İlişkileri büyük olayların belirlediğini sanıyoruz.
Oysa Stan Tatkin’e göre ilişkilerin kaderini belirleyen şeyler çoğu zaman mikro anlardır.
Mikro anlar; saniyeler süren ama sinir sistemine güçlü mesajlar veren küçük etkileşimlerdir.
Bir bakış, bir ses tonu, kapıdan giriş şekli, omza dokunuş…
Beyin bu anlarda şu soruya cevap arar:
“Bu kişi benim tarafımda mı?”
Eğer cevap evetse → bağ güçlenir.
Hayırsa → mesafe başlar.
İlişkiler aslında şu küçük tekrarların toplamıdır:
* Partnerin konuşurken telefona bakmamak
* Eve girince yüzüne bakarak selam vermek
* Tartışmada göz devirmemek
* Yanından geçerken temas etmek
* Ses tonunu yumuşatmak
* Stresliyken bile “buradayım” mesajı vermek
Bunlar romantik jestler değil.
Bunlar sinir sistemine verilen güven sinyalleridir.
Tatkin şunu söyler:
�� Güven büyük sözlerle değil, küçük tekrarlarla oluşur.
Çünkü insan beyni tehdit tarayan bir organdır.
Partnerimizde tehdit görmezsek, doğal olarak yakınlaşırız.
En güçlü çiftler şunu yapar:
Bilinçli şekilde birbirlerine mikro güven anları yaratırlar.
Bazen bir ilişkiyi kurtaran şey uzun konuşmalar değil,
sadece şu cümledir:
“Senin tarafındayım.”
Bugün partnerine verebileceğin en güçlü mesaj ne olabilir?
