Franz Ruppert travmatik yaşantılar kitabında, travmatik bir yaşantıda
içsel bölünme olur der. Sağlıklı parça, travmaya uğramış parça ve
hayatta kalan parça.
Bu modele göre, ruhsal yapının bir bölümü ki bu travmatik parça
yaşanan durumun acısı, dehşeti ve enerjisiyle donakalırken, hayatta
kalan parça kalan ruhsal potansiyeli ile ne kadar yapabiliyorsa devam
edebilmek için travmatik parçayı bilinçten uzak tutmaya çalışır. Bir
daha o konuya temas etmemek, hatırlamamak, uzak durmak için
stratejiler geliştirir.
İçimizdeki sağlıklı zemin, sağlıklı kapasite devrede ise gerçekliği
olduğu gibi görüp kabul edebilir. Sağlıklı parça olan bitene uygun
duyguları hissedebilir, bunları uygun bir şekilde ifade edebilir.
Duygular ne yok olmuştur, ne de kabından aşırı taşmıştır.
