Yarın Yaparım: Ertelemenin Sessiz Dili
“Birazdan başlarım.”
“Yarın daha enerjik olurum.”
“Şimdi doğru zaman değil.”
Tanıdık geliyor mu?
Erteleme çoğu zaman tembellik değildir. Çoğu zaman görünmeyen bir iç gerilimdir.
Yapılması gereken şeyin kendisi değil; onun bizde uyandırdığı duygu ertelenir.
Bir telefon açmak, yazı yazmak, spora gitmek, yüzleşmek…
Aslında kaçındığımız bazen başarısızlık korkusu, bazen mükemmel olma baskısı, bazen de
görünür olmaktır.
Erteleme beynin kısa süreli rahatlama stratejisidir.
“Şimdi yapmazsam biraz rahatlarım.”
Gerçekten de rahatlatır.
Ama kısa süreli.
Sonra suçluluk gelir.
Sonra yük büyür.
Sonra zihin daha da kaçar.
Böylece erteleme bir davranış olmaktan çıkar; bir döngüye dönüşür.
İnsan bazen işi değil, işi yaparken hissedeceği duyguyu erteler.
Peki ne yapılabilir?
- Görevi küçültmek
- “Bitirmek” yerine “başlamak” hedefi koymak
- 5 dakikalık giriş yapmak
- Mükemmeliyet yerine hareketi seçmek
- Kendine saldırmak yerine merakla yaklaşmak
Çünkü hareket motivasyon doğurur.
Motivasyon her zaman hareket doğurmaz.
Belki de soru şu değildir:
“Neden yapmıyorum?”
Belki soru şudur:
“Bunu yaparken ne hissetmekten kaçıyorum?”
